Van Hövellstraat 7, voorheen de verdwenen woning van Dorresboor.

Op de plek van de huidige woning van Hövellstraat 7 lag tot 1981 een kleine, eenvoudige boerderij. Meest bekende bewoner daarvan is Dorreseboor geweest.

Op die plek, die toen nog Stogger heette, stond al een woning in het jaar 1843, hoe oud deze toen was is vooralsnog niet teruggevonden. Het huis had als adres Stogger 361. Het had een bouw-oppervlak van120 m² en er lag 1890 m² landbouwgrond en een boomgaard bij van 2310 m². Eigenaar was toen de linnenwever Antoon Driessen, geboren in 1804. Hij kwam uit Horst en was getrouwd met de Heldense Maria Sijben (geboren 1793). Zij hadden twee kinderen: Maria (1828) en Jacob (1831).

Ook ene Willem Zelen bezat toen een huis (nummer 298), tuin weiland en verschillende percelen grond op de Stogger.

Zoon Antoon nam het vak van vader over en werd eveneens linnenwever. Hij ging trouwen met Johanna Gielen (1838) en zij bleven bij vader en moeder inwonen, ook toen ze kinderen kregen: Petronella in 1868, Peter Antoon in 1869, Johannes in 1871 en Anna Maria in 1873. Het adres is dan Stogger 394. Maria en Antoon zouden in respectievelijk 1876 en 1884 overlijden.

Rond 1890 komt dan de landbouwer Dorreseboor vanaf Stogger 389 naar de woning, die dan het adres krijgt Stogger 460.

Dorreseboor, geboren in 1857, heette met zijn echte naam Hendrik Zelen. Hoogstwaarschijnlijk is hij de zoon van de eerder genoemde Willem Zeelen die ook veel eigendommen had rond de Stogger. Hij trouwde in april 1889 in Kessel met Mechtildis Joosten en zijn vrouw noemde hem altijd "Boor". In december werd al snel een tweeling geboren, waarvan één levenloos. Het andere kind, Elisabeth stierf ook al na 9 dagen. Daarna ging het goed en ze kregen vijf kinderen: Dorothea ("Thej", 1890), Mathijs ("Tiesj", 1892), Anna Wilhelmina Maria ("Miet", 1894), Engelbert ("Engel", 1896) en Helena Elisabeth (1898). Ook de laatste overlijdt al op nog geen 4 jarige leeftijd, waarna in 1899 nogmaals een kind dood ter wereld komt.

Hendrik Zelen stond ingeschreven als landbouwer en dat was ook zeker zijn beroep. Hij stond echter bekend als een veelzijdig man, die alles kan. Hij was bijvoorbeeld ook metselaar, barbier en klokkenmaker. Voor de slechtzienden of analfabeten las hij de krant voor.

Er zijn vele anekdotes die over Dorreseboor verteld worden. Een deel hiervan is te lezen in "de Moennik" nummer 54.a Onder ander wordt daarin toegelicht hoe Dorreseboor altijd 's avonds deed scheren met een petroleumlamp door met de bolle kant van een lepel de wang naar buiten te drukken bij al té rimpelige gezichten. Daar achteraan kwam nog een ingezonden stuk met een leuke anekdote in de opvolgende "Moennik" nummer 55, pagina 2.

Zoon Dorrese-Ties heeft het huis overgenomen. Nadat hij enige tijd ervoor was verhuisd naar de overkant van de weg, werd het huis verschillende keren kortere tijd bewoond. De woning was gekocht door iemand uit het verre Zeist, die er uiteindelijk zelf niet wilde wonen en het pand toen verhuurde, onder andere aan Piet Trines met zijn vrouw An Maessen, Ans en Wiel Schuijers, later verhuisd naar de "Sjûttelkesweeg", de familie Maassen van de Molenheg, en als laatste de familie Wismans. 
Op 13 mei 1981 is toen de boerderij volledig afgebrand. Het blussen verliep toen niet al te voorspoedig. Het lukte de brandweer namelijk niet om de spuitslangen aan te sluiten op het dichtsbijzijnde waterpunt vóór het huis van Dorres (van Hövellstraat 11-13), omdat hier een grote lindeboom zijn wortels omheen had genesteld. De brandweer moest toen verkassen naar een verder punt vóór de matrassenfaberiek Heldia, en dat was niet alleen verder weg, maar vergde ook kostbare tijd. Wie weet is het gebouw door dit voorval niet meer gered kunnen worden omdat het toen al in lichterlaaie stond.
De lindeboom is daarna omgezaagd.

Het huis is niet meer herbouwd. Daarvoor in de plaats werd er een nieuwbouw neergezet in het jaar 1986.