Pand van Hövellstraat 35

Kassenbouwer Louis van Lier uit Helden trouwde in 1958 met Antoinette Hubertina Maria ("Tonnie") van Hasselt uit Beek-Ubbergen en zij gingen wonen aan de van Hövellstraat. Onder andere met zijn eigen bedrijf bouwde hij daar een nieuw woonhuis op een verwaarloosd, braak liggend stuk grond, waarover in de eerste helft van de 20^ste eeuw de trambaan had gelopen. Bij het begin van de bouw lagen er zelfs nog de stukken rails.

Op datzelfde stuk grond stond ook een woonwagen, waar ooit ene Doek heeft gewoond, en er stond nog een schuur voor opslag van materialen voor het waterleidingbedrijf. Ook werd het vrij algemeen als plek beschouwd om afval te dumpen. Dit alles zorgde er voor dat niemand interesse had in dit stuk grond van ruim 3000 m² en dat drukte de prijs. Dit maakte het Louis mogelijk om te beginnen met de bouw van wat zijn "droomhuis" zou moeten worden.

Het werd een bijzonder huis, dat veel tongen losmaakte. De stijl was bijzonder modern en volledig afwijkend van wat men in Helden-dorp gewend was. Het ontwerp kwam van Wim Ruyters, een gerenommeerd (stedebouwkundig!) architect uit Venlo. Dit ontwerp mocht voor die tijd best revolutionair genoemd worden. Het was een huis met strakke, rechte hoeken en veel glas. De woning kreeg het adres van Hövellstraat 25.

Bouwtekeningen uit 1957 van architect Ruyters.

De woning had een bebouwd oppervlak van zo'n 70 m2, zonder de garage. Er was een kleine keuken met berging, twee slaapkamers op de begane grond en drie op de bovenverdieping. De woonkamer van 20 m² was rechtstreeks verbonden met een slaapkamer middels een Pella-vouwdeur (uit de productie van van Lier zelf). De entree-hal met vide was in verhouding erg groot. De garage was in verhouding erg groot, waarschijnlijk had Louis toen al plannen voor grote auto's. Hij zou later namelijk regelmatig een opzienbarend auto gaan rijden (waaronder een Ford Thunderbird, Chevrolet of een van de eerste BMW 520).

Met een (ouderwetse) dragline liet van Lier het hele terrein opschonen en het puin en andere rotzooi liet hij afvoeren. De woning werd gebouwd in een samenwerking tussen aannemer Cox ("Coxse Sjengske") en mensen uit het bedrijf van Louis van Lier zelf. Op de voorgevel werd een kunstwerk van een zestal elementen van gebakken klei ingemetseld. Dit kunstwerk was gemaakt door een zus van Tonnie van Lier-van Hasselt en was opgezet in het patroon van het sterrebeeld de Lier. Helaas zijn deze objecten begin van de 21^e eeuw deels kapot gevroren en moesten ze verwijderd worden.

Na de bouw werd de tuin werd aangelegd door Sjraar Teeuwen die nét begonnen was met zijn hoveniersbedrijf.

Enige jaren later in 1962 werd er een tweede woning met het adres van Hövellstraat 25a aangebouwd voor de broer van Louis, Giel van Lier, die als een soort voorman bij zijn kassenbouw-bedrijf werkte. Deze kleine woning van twee verdiepingen in precies dezelfde stijl stond separaat van het hoofdgebouw, slechts verbonden door middel van een kleine doorgang. Een slaapkamer werd hiertoe opgeofferd en veranderd in een kantoor-ruimte. Hier werden elke vrijdagmiddag de wekelijkse, contante loon-betalingen voor de werklieden van Van Lier Kassenbouw gedaan, samen met een carbondoordruk van het toen bekende smalle handgeschreven loonstrookje.

Zoals Louis ("Wieke" in de volksmond) zelf placht te zeggen, was het een bijzonder vruchtbaar huis. Uit het huwelijk werden liefst 6 kinderen geboren en broer Giel moet al snel weer vertrekken om ruimte te maken om de uitbreidingen te kunnen laten.

Ondertussen was het adres veranderd in van Hövellstraat 35.

In 1972 werden beide woningdelen helemaal met elkaar verbonden middels een uitbreiding met een grote keuken/woonkamer van ruim 60 m², ook weer met één grote glazen pui aan de tuinkant. In deze ruimte, zonder bovenverdieping, wordt een tweede open haard gebouwd. De verschillende ruimtes krijgen dan in enkele gevallen een nieuwe functie. Later wordt de grote Pella-vouwdeur in de oude buitenmuur gezet en gaat deze dienen als afscheiding tussen de nette kamer/salon en de woon-/leefkeuken.

Ergens in deze periode is ook een tuinbouwkas gebouwd in de tuin. Deze 200 m² grote kas werd volgens de overlevering niet alleen als hobby gebruikt, maar ook als demonstratie-kas voor de kassenbouw van Louis. De zogenaamde "breedkapper" werd compleet uitgerust, voorzien van een automatische dakventilatie, geregeld op temperatuur en wind en de kas was verwarmd via een heus ketelhuis, dat geplaatst was in de naastgelegen hobby-ruimte. Volgens Louis was het niet verstandig deze verwarming daadwerkelijk te gebruiken: "…het kost je wel 25.000 gulden per jaar…", en dat in de 80-90-er jaren. Overigens werd naast de kas een zwembad (17x7 meter) aangelegd, dat niet werd verwarmd!

De ruimte was nog niet voldoende voor de familie van Lier en in 1975 werd, helemaal achter in de tuin, een tuinhuis gebouwd van 56 m². Deze ruimte, weer met veel (tuinbouwkas-)glas rondom, is veelvuldig gebruikt voor bijeenkomsten voor de kinderen.

De bestaande hobby-ruimte met berging, welke vrijstaand tussen de woning en de kas ligt, wordt in 1984 flink vergroot tot een heuse werkplaats met een oppervlak van 125 m². De basis-constructie werd gemaakt met kas-tralies. Louis plaatste hierin zijn aanzienlijke verzameling aan houtbewerkingsmachines, nadat hij moest stoppen met zijn bedrijf op het industrie-terrein in Panningen. In deze werkplaats heeft hij overal nieuwe eiken paneel-deuren, de keuken en andere betimmeringen gemaakt voor zijn eigen woning.

Vanaf 1987 ging Louis, samen met Tonnie regelmatig naar Spanje en in 1991 vertrok hij voorgoed naar dat land. Hij bouwde tegelijkertijd een dubbelwoning aan de Stogger, zodat ze toch nog regelmatig in Helden terug konden keren. Het huis aan de van Hövellstraat werd toen verhuurd op basis van huurkoop.

De nieuwe bewoners, eigenaren van een discotheek in Maasbree, maakte er echter een potje van. Er gebeurde allerlei vreemde zaken die in de buurt niet prettig gevonden werden. Er was regelmatig overlast en uiteindelijk besloot Louis om de overeenkomst te ontbinden in 1991 en zette deze mensen het huis uit. Daarop bleef de woning enige tijd onbewoond.

Toen een vroegere overbuurman van hem opbelde naar Spanje met de vraag om het huis te mogen kopen, ging het snel, waarschijnlijk ook omdat het een vertrouwd gezicht was en Louis geen ellende meer hoefde te vrezen. Binnen enkele dagen werd de woning telefonisch verkocht, kon de nieuwe eigenaar de sleutel ophalen bij zoon Paulus en begin oktober werd er verhuisd. Pas tegen Kerstmis 1992, toen Louis en Tonnie weer even terug waren in Helden-dorp, werd het huis beschreven bij de notaris en de betalingen verricht.

Het huis had toen al veel geleden van de leegstand. De daken lekten op vele plaatsen en de planten groeiden zelfs door de sleutelgaten naar binnen. Binnen hadden vogels rondgevlogen. De tuin zelfs was een oerwoud waar niet doorheen te komen was, de kas had veel gebroken ruiten en ook het zwembad was lek.

Het huis had dus een grote opknapbeurt nodig en hiermee werd onmiddellijk begonnen door de volledige vervanging en isolatie van het platte dak en het vervangen van de lekkende dubbele beglazing uit 1972. Daarna volgden de vervanging van de kapotte schroten aan de buitenkant en een grote schilderbeurt: de oorspronkelijke houtkleur moest bedekt worden door een nieuwe kleurstelling blauw/geel. Intern werden de 60-er jaren schrootjes tegen muren en plafonds vervangen door stucwerk en de voorste en achterste woning werden nu ook op de tweede verdieping met elkaar verbonden, waardoor het één huis werd met twee trappen. De Pella-vouwdeur werd opnieuw verplaatst, nu als tussenwand in de garage.

De grote werkplaats werd afgebroken in een gezamenlijk project met de plaatselijke tafeltennisvereniging TTV Helden '67 in ruil voor een aantal feestavonden, evenementen die nog steeds leuke herinneringen oproepen bij de gewezen leden van de ondertussen opgeheven vereniging.
De fundering en betonnen vloer bleek echter dermate dik, blauw en gewapend, dat deze uiteindelijk niet is verwijderd en op dit plateau is een vijver gebouwd. Dit gebeurde in 1998/1999 en parallel hieraan werd het zwembad omgebouwd tot een zwemvijver. Ook werd er een carport bijgebouwd.

In 2004 volgde een grote verbouwing ter modernisering van de hele woning, inclusief complete isolatie. En in 2009 is het tuinhuis uitgebreid met gas (verwarming), water en licht, een keuken, badkamer en bijkeuken. Deze heeft daarna 15 jaren dienst gedaan als tijdelijke woning, onder andere voor de dochters en voor slachtoffers van de overstroming van de Maas of een vertraagde verbouwing.

In de jaren erna volgden nog verschillende kleinere verbouwingen intern. Ook de tuin krijgt dan een volledig nieuwe aanleg. Zelfs toen nog werden er diverse restanten gevonden van de vroegere trambaan, alsook vele eierkolen. De breedkapper werd in 2016 volledig gereviseerd en doet nu dienst als werkplaats en in 2018 werd een overdekte beugelbaan aangelegd.

Het huidige gebouw op de van Hövellstraat 35 heeft een oppervlakte van 340 m². Ook het perceel (HDN01-G-4488) is met 3350 m² relatief groot.