In 1963 loopt de radio- en televisiemonteur Jan Maessen, samen met zijn twee oudste zoons, respectievelijk 4 en 6 jaar oud, door het rode-bessen veld van zijn vader Mathias Maessen ("Doër ziene Jeu"). Hij vertelt daar aan zijn kinderen dat hij hier een nieuw huis zal laten bouwen waarin ze zullen gaan wonen. Er volgt dan het eenvoudige commentaar: "Pap, det geit neet, want hej staon miemerte".

Toch wordt een nieuwe perceel-verdeling doorgezet met de grond van zijn vader.

De woning wordt ontworpen/getekend door architect Coen Wanten uit Sevenum. De bouw zal Jan zelf gaan uitvoeren middels een "bouwvergunning vrije tijd". Bij de gemeente voert hij als argumentatie aan dat hij als televisie-monteur in de winter heel druk heeft, maar in de zomer veel minder te doen. Hij wil zijn winterse overuren 's zomers vrij maken om te bouwen, met hulp van een timmerman (zijn broer Wim) en een tweetal metselaars ("Janssen") uit Grashoek. Bouwmaterialen als betonmolen, steiger leent hij bij aannemer Janssen, waarbij deze ook als adviseur en soms mede-uitvoerder klussen heeft gedaan.

Het huis krijgt aanvankelijk het huisnummer 27a toegewezen. Het ligt in een beruchte bocht van de van Hövellstraat. Regelmatig vloog er wel een auto of brommer uit deze bocht, rechtstreeks de tuin in.

In 1972 is het gezin compleet met vier opgroeiende kinderen (Mat, Albert, Johan en Ronald) en moet er ruimte bijkomen. Er wordt dan een varanda aangebouwd, opnieuw in eigen beheer. Dit zal een intensieve leefruimte worden voor het gezin, maar tevens ontvangruimte voor bezoekers, feestjes en reparatie-ruimte voor televisies. Later volgt ook nog een verdubbeling van de kelder in eigen beheer, waarbij de ruimte emmer voor emmer wordt uitgegraven en bijgestut.

Naast een fervent recreatief fietser (altijd samen met Bep), was Jan was een echte liefhebber van tuinieren en "boeren". In zijn vrije tijd was het een ouderwets "gemengd bedrijf". De inrichting van de siertuin, de vijver, maar ook de kas, de moestuin en de fruit-boomgaard (alles bij elkaar 1530 m²), alsook de verzorging van kippen, konijnen en geiten in de vrij grote tuin, was zijn lust en zijn leven.

Na enig verblijf in een verzorgingshuis, overlijdt Bep in 2019, maar Jan blijft tot aan zijn dood in 2021 geheel zelfstandig in zijn huis wonen.

Na zijn overlijden in 2021, wordt de woning verkocht. De nieuwe eigenaren zijn toen direct met een grote, meerjarige verbouwing gestart om het huis te moderniseren, zowel qua materialen, duurzaamheid als inrichting. Dit gebeurt ook veelal in eigen regie, waarmee de zelfwerkzaamheid van Jan goed is voortgezet.