Deze kapel werd in 1954 gebouwd op verzoek van de een jaar eerder overleden Antonia (Tona) Hesen. Zij woonde eerst met haar broer Johannes op de grote Veegtes en later op de kleine Veegtes. Voor haar dood had ze Johannes gevraagd om vlakbij een kapelletje te (laten) bouwen en te wijden aan Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand.

De bouw werd uitgevoerd door Veegtes-bewoner Sil Hesen en Gradje Verrijt. Omdat op de plek van de kapel vroeger een vlasverrottingskuil lag, was de grond er zo drassig dat gebouwd moest worden op een grote betonnen plaat.
Omdat de boerderij nog niet was aangesloten op de waterleiding haalde Dré Hesen, de toenmalige bewoner van de Veegtes, met paard en kar in een ton water bij de niet meer bestaande Fuu (melkfabriek) aan de Molenstraat. Er werden eerste soort bakstenen van de ringoven uit Panningen gebruikt en op het dak werden leien gelegd door dakdekker Schreurs uit Blerick. Het plafond werd met baksteen gewelfd. Boven de ingang werd in een sluitsteen het bouwjaar vermeld. Op de nok werd een kruis met lood in een steen vastgezet en binnen werden een knielbank en twee zitbanken geplaatst.
Aan de muur werd op een blauwfluwelen doek een schilderij van O. L. Vrouw opgehangen. De kosten van dit schilderij van ingelegd gekleurd glas bedroegen ƒ35,50, terwijl de totale bouwkosten ruim ƒ 1000,00 waren.

De inzegening van de kapel in 1954 was de eerste officiële handeling van deken Willem Rölkens.
Rond 1980 werd het schilderij door vandalen flink beschadigd. In 2003 werd het schilderij vervangen door het vakkundig gerestaureerde, origineel exemplaar.
Waarom Tona Hesen deze kapel liet bouwenis nooit achterhaald. Het antwoordheeft ze meegenomen in haar graf.De kapel staat op particuliere grond, isdaardoor ook particulier bezit.

 

De grote Veegtes heeft betrekking op het gebied rond de kapel en bij de daarbij gelegen boerderij. De kleine Veegtes betreft de woning aan de Molenstraat bij de weg naar de kapel.

Bron: De Moennik 41: Dré Hesen -Het kapelletje van tante Tona.