Mariaplein, voormalig pand Feuskes-Hannes

Dit pand lag op de plek van de huidge ingang van de Burgemeester van Cannstraat. Het dateerde van omstreeks 1650. De zijgevel was aan de westzijde oorspronkelijk slechts 1,70 meter hoog. Deze gevel werd tot tweemaal toe opgetrokken, hetgeen duidelijk te zien was.
Ook de indeling en de van mergelblokken gemetselde kelder benevens de gevelankers wezen op een hoge ouderdom. 

Het huis was eertijds eigendom van de fam. Wilms (de Sjuufel en Hakkespits), daarna was de eigenaar Johannes Lemmen (Feuskes Hannes). Deze was de laatste boer die hier actief was.

In 1916 kocht M. Verlaak de boerderij met het bijbehorende 26 are bouwland voor Fl. 1800.- en werd het pand verbouwd tot burgerwoning. Het werd bewoond door de familie Verlaak, die aan de achterkant een timmerwerkplaats hadden. Aan de linker-zijkant was een tweede "voordeur" werkte een schoenmaker. Ook is er korte tijd sprake geweest van een kapper (Mathias van Nisselroy) en heeft Karel Hermans, getrouwd met Lena van Dooren, in de oorlog daar gewoond en gewerkt. Begin 60-er jaren van de vorige eeuw werd de woning onbewoonbaar verklaard. Toch is het in die toestand nog enige tijd bewoond geweest vanwege woningschaarste.
Herm Verlaak heeft vóór de sloop nog een tekening gemaakt van het pand, waarop het jaartal 163. zichtbaar is, zonder het laatste cijfer.

De drinkwaterput bevond zich in de huiskelder.
Oude inwoners kunnen zich nog voor de geest halen de zware eiken zoldering en het grote voorhuis met het open vuur, waarvan aan een zwenkarm de grote ijzeren kookketel hing. In de vloersteen zijn de inkervingen nog te zien, die door deze draaibewegingen ontstonden.

Het pand is afgebroken in 1964 omdat het vochtig en bouwvallig zou zijn. Een ander reden was zeker ook omdat de gemeente Helden het Mariaplein naar het noorden toe wilde ontsluiten. Het kleine steegje dat langs dit pand liep, was niet geschikt om de achterliggende, nieuwe woonbuurten te bereiken vanuit het dorpscentrum. Hier moest een werkelijke straat voor in de plaats komen (huidige Burgemeester van Cannstraat). Het huis lag in de weg  voor een verbreding. Hiermee verdween ook het in de volksmond geheten "Ulo-pedje", de zeer nauwe doorgang tussen dit pand en de oude bewaarschool, nu pand van der Heijden. De beide lindes voor de woning, destijds al 100 jaren oud, heeft men laten staan.

Tijdens de sloop werd onder de bestaande vloer een kiezelvloer ontdekt. Deze bestond hoofdzakelijk uit platte keien, in rozetten met een diameter van 45 cm gelegd. Deze rozetten vormen in onderling verband weer banen. Ook zijn er cijfers in aangebracht. Hieruit kon echter nauwelijks een jaartal ontcijferd worden. Wel was bij de voordeur duidelijk in witte steentjes I-H-S te lezen. Oudheidkundigen en onder meer het Openluchtmuseum in Arnhem zijn bezig geweest met deze vloer.

(info afkomstig van een artikel in "Midden-Limburg" van 26 juni 1964)