In 1910 is de (brand)vijver (de Pool) gedempt en er nog geen sprake van een kiosk …maar het plein wordt intensief gebruikt. Het is een verkeersknooppunt voor de richtingen Kessel, Meijel, Venlo en Roermond.

De Fanfare gaf in het begin van de 20^ste eeuw hun concerten in de tuin van Haffmans (het huis van "de Koning") of op het plein "de Pool". Men besluit dan een verplaatsbaar kiosk te maken op de toenmalige Markt (volksnaam de Pool). Dit wordt helemaal door vrijwilligers gebouwd.

Omdat dit verplaatsbare kiosk veel gebreken begon te vertonen, vat men het plan op om een vast kiosk neer te zetten. In 1933 gebeurde dit met gratis misbaksels stenen en oude, ijzeren lantaarnpalen en tramrails. Wat hout, het cement en het riet werd geschonken. Vele vrijwilligers van de fanfare leverden de arbeid. In dezelfde tijd mislukt dit plan in Panningen. Men kreeg daar de handen en het geld niet bij elkaar. De destijdse burgemeester trachtte de bouw nog tegen te houden omdat er geen werkvergunning was, maar na een bezoek van vele huilende fanfare-leden, kon men toch doorbouwen. In de pers kreeg men alle lof dat een schitterend kiosk met prachtige onderlinge samenwerking op het mooie marktplein kon worden gerealiseerd.

In september 1933 werd het kiosk officieel ingewijd, nog zonder dak. Het riet kwam er pas een jaar later op. De vrijwilligers kregen van dirigent Crijns allen een steen me naar huis, waarin men de naam moest beitelen. Deze stenen werden daarna rood of goud geverfd en in een zuil ingemetseld langs het kiosk.

De zuil is in 1947 door een gemeente-arbeider vernietigd met onbekende reden, hetgeen opnieuw tot tranen leidde.

De opstap van het kiosk was aanvankelijk aan de westkant, maar werd vrij gauw door de gemeente verlegd naar de Kesselse kant. Dirigent Crijns was het daar mee zeer oneens: "Ich speul vur Helje-Dörp en neet vur de Heljese bös". De trap kwam toen weer aan de oorspronkelijke kant. Toch werd deze later weer verlegd, maar in 1970 werd het kiosk in oorspronkelijke staat hersteld met de opstap aan de (huidige) westkant.

Het kiosk heeft de oorlog doorstaan, maar de vele lindebomen op het plein waren weg. Ook toen al waren er openlijke woordenwisselingen hoe het allemaal aangepakt moest gaan worden om het karakteristieke van het plein te behouden. In elk geval zijn de bijna 200 jaar oude, maar beschadigde en deels aangetaste, karakteristieke lindebomen bomen op het plein snel weer aangeplant. De naar schatting 50 bomen werden echter vervangen door slechts 20 nieuwe.
Het kiosk wordt al snel weer het echte middelpunt van Helden-dorp met velerlei activiteiten van grote variëteit. Voorbeelden zijn natuurlijk de optredens van Fanfare St. Cecilia en activiteiten rond de geloofsgemeenschap (kerk, processies, inzegeningen, mis/lof), maar ook de sachutterij, de gymnastiekvereniging maakten er regelmatig gebruik van. Bovndien was het een markant punt voor algemene dorpsactiviteiten of foto-opnames en voor spelende kinderen.

In 1954 moest het strooien dak al vernieuw worden.

Het kiosk wordt in 1983 opnieuw opgeknapt (nieuw rieten dak) en het plafond wordt creatief geschilderd door Jac Kranen in zijn huidige vorm. Ook worden het groen en de wandelpaden rondom verfraaid.

In bijna 92 jaren van zijn bestaan is het kiosk intensief gebruikt door de fanfare, maar ook door andere verenigingen, door de parochie (misdiensten, huldigingen) en voor vele evenementen. Ook heden ten dage wordt het nog steeds veel gebruikt en is het een markant punt voor allerlei leuke bezigheden:

Meer interessante verhalen over het kiosk zijn te lezen in:

Het jubileum-boek 100 jaar Fanfare St. Cecilia Helden

Hebt U méér informatie of hebt U ook bijzondere verhalen meegemaakt rond het kiosk, stuur die dan naar ons door.
MM, januari 2026