Op de plek van deze woning stond in de 19^e eeuw al een woning.

De oude woning wordt in 1936 afgebroken. Alleen de kelder blijft gespaard en hergebruikt bij de nieuwbouw. Het nieuwe huis krijgt zelfs een grotere kelder en er worden varkensstallen achter gebouwd. Opmerkelijk is dat er bij die bouw een nis wordt gemaakt boven aan de trap, waarin een oude klok wordt herplaatst. Deze klok is in de 19^e eeuw gemaakt door de smid Hendrik Liboth en na zijn dood geërft door dochter Gertrudis. Het volledige verhaal rond deze klok is te lezen in "de Moennik"nummer 77, pagina 16 en 17.

Het gezin Dorssers gaat dan wonen in het nieuwe huis. Gezinshoofd Sjang was het vierde kind in rij en de oudste zoon van Gerardus Dorssers uit Kessel, die in 1880 getrouwd was met Gertrudis Liboth, een dochter van de smid Hendrik Liboth.

Sjang trouwt met Anna Hubertina Arnoldina Janssen. Zij gaan wonen in Venlo, waar Sjang bakker was. Zij krijgen daar één dochter, Diny. Moeder Anna overlijdt echter al als Diny nog maar 11 jaar is en omdat vader Sjang haar niet kon verzorgen vanwege het drukke bakkersvak met vroege werktijden, wordt de dochter geplaatst in een pensionaat bij de nonnen in Steyl.
Na de kostschool tijd van Diny, verhuist Sjang naar Helden naar deze nieuwe woning. Ook zus Thea van Sjang komt dan mee.
In 1944 trouwt Diny met de Dörper bakker Sjraar van Essen. Dit echtpaar blijft dan bij Sjang inwonen.

Sjraar wordt na de razzia in de 2^e wereldoorlog weggevoerd naar Duitsland, maar hij komt kort voor het einde van de oorlog weer heelhuids terug. Ze hebben daarna een gelukkig huwelijk en krijgen vijf kinderen. Na de geboorte van de derde, verhuizen ze naar de bakkerij aan de van Hövellstraat.

Het huis aan het Mariaplein wordt dan eigendom van de ongetrouwde zusters Dorssers: Wies, Sien, Drika en later ook nog Thea. Er is een anekdote over deze dames. Hun televisie was eens stuk en ze belde de firma Hermans, aan de overkant van het Mariaplein. Deze hebben het ding keurig gemaakt en op de rekening stonden later 25 gulden voorrijkosten, waarop Wies aan Hermans liet weten "Waas mer te voot gekome".
Van deze vier zussen, wordt Wies de langstlevende en zij verhuist in 1984 naar het bejaardenhuis "de Wietel" in Panningen.

De woning wordt dan verkocht aan Arno en José van der Velden en zij renoveren en moderniseren het huis grondig in eigen regie.