Omdat hun woning op de Driessen 400 in zeer slechte staat was, verhuisden Jan-Willem Ueberbach en zijn vrouw Wilhelmina Joosten in 1871 met hun vier kinderen naar "Dorp 474". Zij hadden dit gekocht van de weduwe Catharina Cuppen-Verstraelen uit Meijel voor 375 gulden. Het huis met erf en tuin en bouwland van bijna 15 are stond op de plek waar het huidige Hotel Antiek ligt. Op die plek werden nog eens drie kinderen geboren.

Zo'n 10 jaar daarvoor was de Molenstraat aangelegd en dat maakte dat de plek gunstig lag op de doorgaande verkeersroutes van zowel Venlo naar Roermond als van Kessel naar Meijel. De plek was daarmee ideaal voor een café of iets vergelijkbaars.
Jan Ueberbach was glazenmaker en "verver", maar in 1881 krijgt hij vergunning om (sterke) drank te verkopen en wordt er melding gemaakt dat Jan Ueberbach als beroep "tapper" heeft. Waarschijnlijk bedreef hij toen al enige tijd een café-bedrijf in één kamer rechts naast de bewoonde ruimtes. Mogelijk, maar niet zeker was er in 1882 ook een beugelbaan links van de woning.
In 1902 brandde dit huis volledig af door blikseminslag. Men was goed verzekerd en er werd nieuw gebouwd voor een café-bestemming. Ook gebruikte notaris Haffmans het etablissement regelmatig voor openbare verkopen. Waarschijnlijk al veel eerder, maar in 1918 is er ook sprake van een hotel. Louis ("Lot") Ueberbach, zoon van Jan-Willem was toen de herbergier.
Het werd een gerenommeerd café-Hotel, vooral vanwege zijn ligging, maar zeker ook vanwege de inrichting. 

Lot was een grote liefhebber van antiek, waarschijnlijk geïnspireerd door zijn schilderwerk in kerken en kastelen. Hij bracht een flinke verzameling antieke voorwerpen en materialen bij elkaar, waarmee het hotel werd ingericht en waardoor het in de volksmond al de naam "Antiek" mee kreeg.

Lot sterft in 1931 en hij had zijn zuster Petronella aangewezen als enige erfgename. Deze werd echter verpleegd in het St. Anna gesticht voor vrouwelijke krankzinnigen en kon daarom de zaak niet overnemen. Nadat enige tijd de gemeente-ontvanger van Helden de tijdelijke bewindvoerder is geweest, werd het bedrijf in 1932 verkocht aan en voortgezet door Antonius Maria ("Tonie") Schilte uit Rotterdam, getrouwd met Leide Peeters uit Geijsteren. Het adres was toen Dorp 705.

De familie Schilte liet het gebouw al direct voor 5000 gulden uitbreiden met  vijf nieuwe hotelkamers én een schildersruimte, de hobby van Tonie Schilte. Verschillende van zijn schilderijen zijn nog bewaard gebleven.
Architect was de Heldenaar P.H. Niessen. De bestaande achterbouw werd afgebroken en de voordeur werd verplaatst van het schuine gedeelte naar de Molenstraat. Verder volgden er nog verschillende kleine, maar smaakvolle veranderingen. Details zijn te lezen in Oos Bukske nummer 12 vanaf bladzijde 26.
Tijdens de tweede wereldoorlog was Tonie Schilte actief in het verzet en gaf hij regelmatig onderdak aan onderduikers. Tijdens de razzia in 1943 werd het hotel hierop betrapt en werd ook Tonie afgevoerd naar het concentratiekamp in Vught en later naar Oranienburg in Duitsland, waar hij op 15 november 1944 overleed.
Leida bleef achter met vijf kinderen: Hein, Annie, Cisca, Theo en Marianne. Deze zouden in de latere bedrijfsvoering een grote hulp voor haar worden. In 1973 werd de zaak echter verhuurd aan Hubert Huntjens, die het in 1985 overgaf aan zijn zoon Paul en schoonzoon Guillaume de Wijs. Dit laatste duurde slechts anderhalf jaar.
In 1987 kwam de exploitatie weer in handen van de familie Schilte in de vorm van dochter Marianne Verkoelen-Schilte, welek officieel startte op bevrijdingsdag (!) 5 mei 1988. Drie jaar later overleed haar grote voorbeeld en moeder Leida. Marianne moderniseerde de kamers in 1990 met een badkamer, toilet, telefoon en televisie.

Omdat de zaken goed liepen, werd in 1998 besloten voor een grote uitbreiding met een grotere keuken, een vergader- en feestruimte. Ook kwamen er zes nieuwe kamers, alle weer ingericht met antiek meubilair. In totaal was dit 296 vierkante meter extra. De buitenkant van het gebouw werd toen wit geschilderd.

Er staat nu een imposant en beelbepalend hoekpand met authentieke uitstraling en historisch belang voor Helden-dorp.
Het hoofdgebouw heeft een afgeschuinde hoek uitlopend in een topgeveltje met hierin decoratief metselwerk en bekroond met drie bakstenen ornamenten. De dorpelstenen zijn alle van hardsteen. Het oorspronkelijke gebouw heef een rozetandkers en hoeklisenen met decoratief metselwerk onder de dakrand.
De tweede bouw met vooruitspringende frontgevel en door baksteen portiek is op een stijlvolle manier verbonden met het hoofdgebouw en heeft een portiek met rondboogvormige toegangen en dakterras met baksteen balustrade. De frontgevel loopt uit in de topgevel met hierin rond venster. 

In 2020 stopte Marianne met haar werk en werd het hotel weer verhuurd. De inrichting werd enigszins aangepast en het Hotel kreeg de nieuwe naam "Hotel Nieuw Antiek".

Een gedetailleerde geschiedenis van Hotel Antiek is te lezen in het vroegere tijdschrift van de Heemkunde Vereniging Helden "Oos Bukske" nummer 11 (pagina 31 en verder) en nummer 12 (pagina 26 en verder).