Kesselseweg 16-18

Deze woning is begin 20^ste eeuw gebouwd op de percelen 551 (73 are) en 552 (91,3 are), welke ten tijde van Napoleon werden geregistreerd voor belastingbetalingen. In 1832 werd het kadaster opgericht en werden de maten hiervan overgenomen. Eigenaar van de grond was toen Peter Lodewijk van den Mortel, die deze grond in bezit had als landbouwgrond, naast vele andere bezittingen. Peter Lodewijk van den Mortel was herbergier en woonde met zijn gezin in het pand dat later café Aerdts en Apollo zou worden.

In 1859 wordt perceel 551 als bouwland verkocht en 2 jaren later verandert het perceel van nummer naar C2809. Direct daarna wordt een her-meting uitgevoerd. In 1866 worden verschillende percelen (2809, 552 en 2810) echter weer samengevoegd tot een nieuw nummer 3070. Eigenaar is dan de zoon, Arnold Lodewijk van den Mortel. In 1880 wordt dit verkocht aan Jan Mathijs Gerris, een landbouwer, afkomstig uit Hunsel. Tegelijkertijd wordt opnieuw een her-meting gedaan en de grootte wordt dan vastgesteld op 74,2 are. In 1902 wordt de grond verdeeld over de vier kinderen van Gerris.

Wanneer in 1909 de percelen verkocht worden aan Scholtens worden deze opnieuw samengevoegd en her-verdeeld. Op de kadaster-hulpkaart over perceel 3992 staat dan al een woning getekend, welke echter niet is ingetekend in de topografische kaarten uit die tijd. Er mag derhalve van uit gegaan worden dat de woning rond 1910 is gebouwd.

Handelsvereniging Haffmans (van notaris Oscar Haffmans), voorheen Hafmans Gerrits, koopt het huis, dat dan één verdieping heeft, in 1919 van Scholtens.

Oscar (Maria Franciscus) is geboren in 1859 en trouwt met Maria Wibaut uit Vlissingen. Hij heeft een flinke lijst van verdiensten: notaris, lid van de gemeenteraad, lid van de Provinciale Staten van Limburg en lid van de Eerste kamer der Staten-Generaal. Het echtpaar krijgt 7 kinderen. Hun tweede kind in 1893 is Franciscus (Maria Alphonsus). Frans is in 1919 juist bevorderd tot doctor in de rechtswetenschappen te Leiden. Hij wordt zijn opvolgende notaris in Helden en lid van de Provinciale Staten.

Het huis met tuin komt in 1931 in eigendom van deze Franciscus ("Frans") Haffmans. Bij het huis wordt dan in 1936 kantoren bijgebouwd voor "F.M. Haffmans en cons". Deze aanbouw was in totaal 120 m², bestaande uit 3 vertrekken (spreekkamer, kantoor voor het personeel en een privé kantoor) met houten vloeren en met een plafondhoogte van 3,35 meter. Het geheel krijgt een plat dak (mastiek). Aannemer was de fa. Litjens-Verrijt uit Panningen, welke de kosten hiervoor toen ingeschat had op zo'n 3000-3500 gulden.

Uit zijn huwelijk met Catharine Ijzermans uit Vlaardingen worden 10 kinderen geboren, waarvan de oudste Franciscus Maria Jozef is.

De gemeente Helden voert in 1939 straatnamen in en de weg naar Kessel krijgt dan de naam Parkweg. Het adres van Mr. F. Haffmans wordt dan Parkweg 8, waar tevens de N.V. Maatschappij tot Aan- en Verkoop van onroerende goederen "Waldemar" is gevestigd. De woning heeft dan twee huisnummers, Parkweg 8 en 10.
Omdat Haffmans een van de eerste waren met telfoon in het dorp, was hun nummer toen nog steeds erg eenvoudig tot in 1`949 toe. Het notariskantoor had telefoonnummer 2 en de familie Haffmans-Ijzermans kon gebeld worden onder telefoonnummer 7.

De laatste Frans Haffmans is in 1947 getrouwd met Hanna (Johanna Judith Maria) Gielen in Heythuizen en het echtpaar verhuist dan naar de woning aan de Parkweg. Ook het advocaten-kantoor dat men nog had aan de Nieuwstraat wordt verplaats naar dit adres.

Architect Niessen van de van Hövellstraat maakt in 1951 tekeningen voor het verbouwen van de woning, waarbij dit met een volledige verdieping wordt uitgebreid. Het wordt daardoor een grote woning.
De bovenverdieping wordt dan niet meer uitgevoerd in metselwerk, maar met hout betimmerd.
Het huis, kantoor en tuin van 16 are worden dan in 1953 formeel verkocht aan Frans Haffmans, advocaat procureur en notaris. Direct erna vinden er aanpassingen plaats aan het huis, nog te zien aan een ingekraste datum van 15-4-1953 in het cement van de brievenbus. Hoogstwaarschijnlijk is de woning kort na deze verbouwing ook wit geschilderd.

In die tijd is het een bewerkelijk huis en huishouden, getuige vele vacatures in de kranten naar (keuken)werkmeisjes en dienstbodes. Eind 1950-er jaren begint de gezinsuitbreiding en dit zal het huishoudelijk werk zeker niet verminderd hebben.

De woning wordt in 1957 ongenummerd van adres Kesselseweg  8 naar Kesselseweg 16.

In 1966 wordt er een klein bijgebouw aangezet, nagenoieg in het midden van het pand. De dakbedekking hiervan bestat uit transparante polyester golfplatenen dit krijgt huisnummer 18.

Frans Haffmans overlijdt in het jaar 1971 plotseling aan een hartaanval en de notaris-acitiviteiten verdwijnen dan uit het gebouw. Zijn vrouw blijft dan alleen achter in het grote huis. Hanna zou tot haar dood in 2023 zelfstandig in de woning blijven wonen. Het verhaal gaat dat zij tot op haar 101-jarige leeftijd elke dag tien keer de trap in het huis op en neer liep om fit te blijven.

Gedurende die tijd werd het linkergedeelte (no 18) van de woning eveneens voor een deel onderverhuurd.

In 2023 werd de villa te koop aangeboden met een perceel van 1639 m². Het wordt aangeboden als een huis met 23 kamers, waarvan 8 slaapkamers en het heeft toen enige tijd leeg gestaan alvorens het verkocht werd.

Op 11 juni 2025 krijgen de nieuwe eigenaren van de gemeente Peel en Maas de vergunning voor een verbouwing en modernisering dan de woning, waarbij het oorspronkelijke karakter zoveel mogelijk intact wordt gehouden. Beide huisnummers zijn dan weer verenigd tot één: Kesselseweg 16.

Bron: Mat Maessen