In 1945 plaatsten Mathijs Drissen en zijn vrouw Hubertina Antonette Janssen dit kruis uit dankbaarheid dat het hele gezin (13 personen) ongeschonden de oorlog had overleefd. Want tijdens de razzia in mei 1944 was niemand van de familie opgepakt en naar Duitsland gedeporteerd. Het kruis kreeg een plek op de grond bij hun boerderij. 
Frans Hoebers, smid uit Beringe, kreeg de opdracht om dit kruis te maken. Later heeft een van de kinderen onder het corpus een plaat aan het kruis bevestigd met de tekst:

De als graven uitziende naamplaten zijn symbolisch. Daar ligt niemand begraven. Het zijn de naamplaquettes van de elf kinderen uit het gezin Drissen – Janssen. Daaronder zijn de urnen van de desbetreffende kinderen met asresten of grond vanwaar ze woonden, begraven.

 

Het kruis wordt nog steeds door de familieDrissen onderhouden. Notarieelis vastgelegd dat het kruis te allen tijdemoet blijven staan en onderhouden worden.Als dat niet meer door een lid van defamilie Drissen kan gebeuren, wordt datovergenomen door de familie Sijben.Het is een van de weinige kruisen waarde Werkgroep Kruisen en Kapellen geenwerk mee heeft.

Bron: De Moennik 25: Henk Steeghs - Van de kaart geveegd.