Maandag 25 augustus 1941, een gewone doordeweekse dag, zonnig weer. Omstreeks tien uur fietst de bijna 28-jarigeToke Hanssen-Aerts met koffie en boterhammen naar Patershof waar haar man Jeu augurken plukt. Zoals gebruikelijk neemt ze op de terugweg een zak augurken mee naar huis. De zak van wel vijftig kilo plaatst ze tussen de stangen van haar damesfiets. 
Vlak bij de aansluiting met de Kaumeshoek belandt ze in een slootje, met de fiets en de augurken bovenop haar! Misschienhad ze iets geraakt, is ze ergens tegenaan gereden of werd ze plotseling onwel. Ze is in ieder geval niet verdronken, want er stond geen water in de sloot. De eerste die Toke zag liggen was Wiel van Berlo (knecht van Jeu Hanssen). Hij kwam met de melkkar terug van de melkfabriek. Wiel schreeuwde om hulp naar de familie Tulmans. De twee broers Tulmans kwamen aansnellen, maar Toke was al overleden. Jan Tulmans is toen haar man Jeu gaan verwittigen. Pater Pijpers heeft ter plekke nog de ziekenzalving toegediend want Tokewas al dood. Ze heeft niet meer kunnen biechten en de H. Communie kunnen ontvangen.

Jeu heeft ter nagedachtenis in 1942 een veldkruis neergezet op de plaats van het ongeluk. Na de oorlog is hij geëmigreerd naar Canada. In 1960 is dit kruis verdwenen door een wegverlegging. Op initiatief van het dorpsoverleg Beringeis door de Werkgroep Veldkruisen enWegkapellen, de voorloper van de huidigewerkgroep, op 4 april 2009 een nieuwkruis geplaatst op de huidige plek.Het nieuwe kruis op de Kaumeshoek werdingezegend door pastoor Van Tulder.Hierbij waren onder anderen ook tweekinderen van Toke aanwezig (Truus uit Canada en Sjraar uit Australië) en Jan Tulmans.

De grond en het kruis zijn nu eigendom van de gemeente Peel en Maas.

(Eerder gepubliceerd in De Moennik 40 onder de titel Toke's kruis.)